Η ΕΓΚΥΡΟΤΗΣ ΤΩΝ «ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ» ΠΑΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

Η ΕΓΚΥΡΟΤΗΣ ΤΩΝ «ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ»

ΠΑΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

Από τον Αρχιμανδρίτη Μάξιμο

 Ηγούμενο της Ι.Μ. Αγίου Διονυσίου του Εν Ολύμπω

Εισήγηση στο συνέδριο:

«ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΓΕΝΕΣΗ - ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ - ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ»

20 - 24 Σεπτεμβρίου 2004

     Κατ’ αρχήν θέλω να ευχαριστήσω την οργανωτική επιτροπή γιατί μου εμπιστεύθηκε την διαπραγμάτευση του θέματος: «Η εγκυρότης των ‘‘Μυστηρίων’’ των Παπικών και Προτεσταντών». Είναι ένα θέμα που δεν μπορεί να εξαντληθή στα όρια μιας περιορισμένης εισηγήσεως των είκοσι λεπτών. Θα προσπαθήσω όμως να επισημάνω τα κυριότερα σημεία της πατερικής παραδόσεως, ώστε να φανούν, αφ’ ενός μεν η θεολογική ωριμότητα και η σύνεση των Αγίων Πατέρων, αφ’ ετέρου δε η διάκριση και η πνευματική ευελιξία που είχαν κατά την εξάσκηση της ποιμαντικής τους αποστολής, για το καλό των εμπιστευμένων σ’ αυτούς ψυχών και όλου του σώματος της Εκκλησίας. Με αδρές γραμμές θα παρουσιαστή ο συνδυασμός της αυστηρότητος της ακριβείας, ώστε να αποφύγουν τις αλλοιώσεις στην πίστη, με τα φιλάνθρωπα και συγκαταβατικά περιθώρια της οικονομίας, χρησιμοποιώντας «τρόπους εύλογους» για να γλυτώσουν ψυχές από τον όλεθρο. Θα δοθούν σαφείς ενδείξεις και παραδείγματα των τρόπων χρήσεως της ακριβείας «εν οίς δεί» και της οικονομίας «εν οίς ενδείκνυται».

ΑΝΤΒΕΝΤΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΑΝΤΒΕΝΤΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Αντώνιος  Μ. Παπαδόπουλος"Θρησκευτικά" κινήματα - Νέα Εποχή

α) Εμφάνιση - διδασκαλία

Ονομάζονται έτσι από τη λατινική λέξη (Adventus) που σημαίνει έλευση, επιστροφή, γιατί πιστεύουν στη σύντομη έλευ­ση του Ιησού Χριστού επί των νεφελών του ουρανού. Διακρί­νονται σε απλούς αντβεντιστές και σε αντβεντιστές της έβδομης ημέρας, γι' αυτό και ονομάζονται Σαββατιανοί ή Σαββατιστές, επειδή τηρούν το Σάββατο αντί για την Κυριακή. Στα ελληνικά ο όρος adventus θα μπορούσε ν' αποδοθεί με τη φράση: «Οι τον Κύριον Προσμένοντες». Ο υπότιτλος της «Έβδομης ημέρας», υποδηλώνει και υπογραμμίζει το άλλο ουσιώδες της πίστεώς τους σημείο, δηλ. αυτό που συνίσταται στην τήρηση και τον αγιασμό του Σαββάτου, της έβδομης δηλ. ημέρας, σύμφωνα, όπως ισχυρί­ζονται, με το νόημα της τετάρτης εντολής του Δεκάλογου, που λέγει: «Μνήσθητι την ημέραν των Σαββάτων αγιάζειν αυτήν. Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου τη δε ημέρα τη εβδόμη Σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου· ου ποιήσεις εν αυτή παν έργον... διά τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέραν την εβδόμην και ηγίασεν αυτήν» (Έξοδος 20, 8-11).

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Έδωσα αυτό το όνομα σε αυτό το βιβλίο διότι απευθύνεται σε αυτούς που από άγνοια του Ευαγγελίου επλανήθησαν και βρίσκονται μακριά από την αλήθεια του Χριστού. Μέσα σε αυτό το βιβλίο, αναγράφονται όλες οι πλάνες και οι διαστρεβλώσεις που διδάσκουν οι ψευδοδιδάσκαλοι ή ψευδαπόστολοι*, όπως τους έχει ονομάσει ο Απόστολος Παύλος, καθώς και οι απαντήσεις σε αντιπαράθεση, από την Αγία Γραφή.
Διαβάζοντας λοιπόν αυτό το βιβλίο που είναι πιστό αντίγραφο της Αγίας Γραφής, βρίσκει, αυτός που το επιθυμεί, το δρόμο της επιστροφής, στην αλήθεια του Χριστού, Αμήν.
*(Β΄Κορινθίους ια 13, " Διότι οι τοιούτοι είναι ψευδαπόστολοι εργάτες δόλιοι μετασχηματιζόμενοι εις Αποστόλους του Χριστού, και ουδέν θαυμαστόν. Διότι αυτός ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις Άγγελον φωτός, δεν είναι λοιπόν μέγα, αν και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται εις διακόνους δικαιοσύνης των οποίων το τέλος θέλει είσθαι κατά τα έργα αυτών".

Αντίχριστος και Αρπαγή

πηγη.http://www.oodegr.com

Δυστυχώς, εξ' αιτίας τών αιρέσεων, οι Χριστιανοί είναι συχνά αναγκασμένοι να ασχολούνται με δευτερεύοντα και συχνά προφανή θέματα, που όμως οι εκάστοτε αιρέσεις, τα αναγάγουν σε θέματα υψίστης σημασίας, μπερδεύοντας και αποπροσανατολίζοντας τους συνανθρώπους τους. Στα πλαίσια αυτής τής ανάγκης, η μελέτη αυτή θα ασχοληθεί με μία αιρετική άποψη, κοινή μεταξύ τών Ευαγγελικών, που κυρίως τονίζεται από την αυτοαποκαλούμενη ΄΄Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία τής Πεντηκοστής΄΄.

Οι Προτεστάντες ρωτούν: Γιατί να είμαι Ορθόδοξος;

Ν. Μ. πρώην Προτεστάντη αιρεσιάρχη    

Το ερώτημα αυτό, που ίσως φαίνεται τόσο αφύσικο σε έναν πιστό Ορθόδοξο, έχει μεγάλη σημασία για κάποιον που ΔΕΝ πιστεύει στην Ορθόδοξη πίστη, ή έχει μικρή   σχέση με αυτήν. Ως πρώην ιδρυτής Προτεσταντικής ομάδας, και νυν Ορθόδοξος, πιστεύω ότι αξίζει να δώσω μια απάντηση από την παλιά μου εμπειρία, μέσα από την οπτική γωνία ενός Προτεστάντη, και πρώην ορκισμένου εχθρού της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πώς βλέπει λοιπόν ένας Προτεστάντης την Ορθοδοξία; Και τι μπορεί να τον κάνει να την εκτιμήσει;  

Πηγή:   Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας    
  

ΝΗΠΙΟΒΑΠΤΙΣΜΟΣ - ΜΕΡΟΣ Δ΄: «Πλανών έλεγχος» ή... Πλανεμένος έλεγχος;

ΠΗΓΗ.http://antiairetikos.blogspot.com

Του Παναγιώτη

              

Νηπιοβαπτισμός, Εκκλησία και Βυζάντιο: οι Προτεστάντες επιτίθενται στην Εκκλησία, αντιγράφοντας τα στιγματισμένα για διακωμώδηση της ιστορίας, κείμενα των νέο-παγανιστών.

Σε κάποιο site υπάρχει ένα άρθρο με τίτλο :

“ΠΛΑΝΩΝ  ΕΛΕΓΧΟΣ

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΕΣ  ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ  ΜΕ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ”

Περιεχόμενα

Προλεγόμενα.

Απάντηση 1^η : Η δήθεν «επιβολή δογμάτων» από τον αυτοκράτορα - Καισαροπαπισμός.

Απάντηση 2^η : Εκχριστιανισμός της αυτοκρατορίας.

Απάντηση 3^η : Μέγας Θεοδόσιος - Χριστιανική Ελλάδα.

Απάντηση 4^η : Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.

Απάντηση 5^η : Οι 70.000 «βίαια» βαπτισθέντες.

Απάντηση 6^η : Διώξεις επί Ιουστινιανού.

Απάντηση 7^η : Ιουστινιανός και Αφθαρτοδοκητισμός.

Απάντηση 8^η : Η δήθεν «επιβολή» του νηπιοβαπτισμού.

Επίλογος.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΟΜΙΛΙΑ ΛΒ' ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ (Ιω, δ', 13-20)

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ: Τοῦ Πνεύματος τὴν χάριν ἡ Γραφὴ ποτὲ μὲν πῦρ, ποτὲ δὲ ὕδωρ καλεῖ, δεικνῦσα ὅτι οὐκ οὐσίας ἐστὶ ταῦτα παραστατικὰ τὰ ὀνόματα, ἀλλ' ἐνεργείας. Οὐδὲ γὰρ ἐκ διαφόρων συνέστηκεν οὐσιῶν τὸ Πνεῦμα, ἀόρατόν τε καὶ μονοειδὲς ὄν. Τὸ μὲν οὖν ὁ Ἰωάννης δηλεῖ λέγων· «Αὐτός ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί» (Λκ, γ', 16), τὸ δὲ ὁ Χριστός, «ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος», φησίν, «οὗ ἔμελλον λαμβάνειν» (Ιω, ζ', 38-39). Οὕτω καὶ τῇ γυναικὶ διαλεγόμενος, ὕδωρ καλεῖ τὸ Πνεῦμα· «Ὃς γὰρ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα» (Ιω, δ', 14). Οὕτω δὲ τὸ Πνεῦμα καλεῖ, διὰ μὲν τῆς τοῦ πυρὸς προσηγορίας τὸ διεγηγερμένον καὶ θερμὸν τῆς χάριτος καὶ δαπανητικὸν ἁμαρτημάτων αἰνιττόμενος, διὰ μὲν τῆς τοῦ ὕδατος τόν τε καθαρμὸν ἐξ αὐτ0ῦ καὶ τὴν πολὺν παραψυχὴν ταῖς ὑποδεχομέναις αὐτὸ διανοίαις ἐμφῆναι. Εἰκότως. Ὥσπερ γάρ τινα παράδεισον παντοίοις δένδροις κομῶντα καρποφόροις τε καὶ ἀειθαλέσιν, οὕτω τὴν πρόθυμον κατασκευάζει ψυχήν, οὔτε ἀθυμίας, οὔτε σατανικῆς συγχωροῦσα ἐπιβουλῆς αἰσθέσθαι, ἅτε ῥᾳδίως σβεννῦσα τοῦ Πονηροῦ πάντα τὰ πεπυρωμένα βέλη.

Μεταγραφή: Του (αγίου) Πνεύματος την χάρη η Γραφή άλλοτε πυρ και άλλοτε νερό την ονομάζει, για να (μας) δείξει ότι αυτά τα ονόματα δεν αποτελούν παράδειγμα της (θείας) ουσίας, αλλά της (θείας) ενέργειας. Διότι το (άγιο) Πνεύμα δεν συνίσταται από διαφορετικές ουσίες, επειδή είναι αόρατο και μονοειδές (απλό). Το πρώτο λοιπόν (όνομα) ο Ιωάννης (ο Βαπτιστής) το δηλώνει λέγοντας: "Αυτός (ο Χριστός) θα σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί", και το δεύτερο (όνομα το δηλώνει) ο Χριστός (λέγοντας): "Ποτάμια από ζωντανό νερό θα ρεύσουν από την κοιλιά του. Αυτό το είπε περί του (αγίου) Πνεύματος" λέει (ο ευαγγελιστής Ιωάννης) "που επρόκειτο να λάβουν". Έτσι και όταν ομιλούσε με την (Σαμαρείτιδα) γυναίκα, νερό ονομάζει το (άγιο) Πνεύμα: "όποιος πιει από το νερό , το οποίο εγώ θα δώσω σε αυτόν, δεν θα διψάσει ποτέ". Έτσι το (άγιο) Πνεύμα ονομάζει (η Γραφή) με την ονομασία του πυρός επειδή υπαινίσσεται το δυνατό, άγρυπνο και θερμό της χάριτος και το κάψιμο των αμαρτημάτων και με την ονομασία του νερού για να δώσει έμφαση στον καθαρισμό από αυτό και στην πολύ μεγάλη αναψυχή στις διάνοιες που το υποδέχονται. Και είναι φυσικό. Επειδή όπως κάποιος κήπος στολίζεται με κάθε δένδρο καρποφόρο και αειθαλές, έτσι (το άγιο Πνεύμα) κατασκευάζει την πρόθυμη ψυχή, και ούτε λύπη, ούτε σατανική επιβουλή επιτρέπει να αισθανθεί, επειδή σβήνει εύκολα όλα τα φλεγόμενα βέλη του Πονηρού.